روایت نیویورک تایمز از اصلاح طلبان

نیویورک تایمز در ارزیابی عناصر فراری پس از آشوب های سال گذشته، نوشت: آنها تلاش می کنند تماس خود با داخل کشور را حفظ کنند و اکنون در ترکیه و نروژ و لندن و نیویورک به سر می برند.
این روزنامه در عین حال از قول بهروز آفاق رئیس بهایی بخش بی بی سی فارسی (مدیر بخش آسیا و اقیانوسیه بی بی سی) که مدت 23 سال است با این شبکه کار می کند، تأکید کرد: در سال گذشته برای اولین بار تعداد زیادی از سیاستمداران اصلاح طلب که سابقاً جزو حکومت بودند، مشروعیت جمهوری اسلامی را زیر سوال بردند. اکنون آنها در خارج از ایران هستند. تجربه نشان داده که فعالانی از این دست پس از یک یا 2 سال نفوذ و اثرگذاری خود را از دست می دهند.
نیویورک تایمز در ادامه گزارش خود تأکید می کند: با گذشت زمان و طولانی شدن زمان اقامت در خارج، احساس افسردگی ناشی از دوری از جامعه می تواند افراد مذکور را خسته و فرسوده کند. اپوزیسیون مقیم خارج همچنان دچار اختلاف و تفرقه است. جوانترها به اصلاح طلبانی که مدیران دولت خاتمی بوده اند، اعتمادی ندارند و آنها را قدرت طلب و نه طرفدار دموکراسی می دانند.
روزنامه آمریکایی ادامه می دهد: برخی از فعالان اپوزیسیون در خارج انتقاد های حکومت را نشانه موفقیت کارزار خود می دانند اما برخی دیگر مثل یک فعال جنبش زنان که در تمام تظاهرات مخالفان در برابر مقر سازمان ملل در نیویورک شرکت می کند معتقدند تلاش های جامعه اپوزیسیون تأثیر چندانی در ایران و اوضاع آن نخواهد داشت. او می گوید ما به این اجتماعات می آییم چون فکر می کنیم که ممکن است کمی تأثیرگذار باشد ولی حقیقت این است که تظاهرات در نیویورک بعید است تغییری در ایران ایجاد کند. تا حد زیادی این عمل، یک عامل و نیاز روحی و روانی است.
بنابراین گزارش، آ.امینی از فراریان ساکن نروژ می گوید: سران اپوزیسیون در ایران برنامه و هدف مشخصی ندارند. آن ها کاملاً تصادفی به این مرحله رسیده اند. به من بگویید هدف جریان سبز چیست؟ اگر می خواستند شبکه ای از مخالفان ایجاد نمایند پس چه شد؟
نیویورک تایمز ادامه می دهد: در آمستردام هلند، م.عباس قلی زاده در پی جلب نظر مقامات این کشور برای ایجاد شبکه تلویزیونی آنلاین می باشد که تاکنون موفق نشده است. باید لقب «هلندی سرگردان» را به این زن ایرانی داد که هنوز اندر خم یک کوچه می باشد.
این روزنامه می نویسد: با گذشت چندین ماه از تنش های ایران، بسیاری از به خارج آمدگان ناامید شده اند. البته آن ها سعی می نمایند این حالت پریشانی اعصاب خود را به دست فراموشی بسپارند و دل خود را به مسائلی از جمله تحریم ها خوش کنند. در واشنگتن علی اکبر موسوی خوئینی، از نمایندگان مجلس اصلاحات، هنوز در حال چک و چانه زدن با مدیران گوگل برای ایجاد شبکه اینترنتی به زبان فارسی می باشد. در انگلستان، عطاءالله مهاجرانی، وزیر دوره اصلاحات در حالی که عصبانی به نظر می رسد تنها به قول و قرار و موفقیت در آینده بسنده می کند و وانمود می کند که خود را برای گفتگو با یک نشریه لبنانی آماده می کند.